Tekst | Ontwerp

Tekstbureau WILDSCHUT schrijft, zet puntjes op de i (en op andere letters), transformeert omslachtige zinnen tot vlotte fijnproevers en adviseert je indien nodig over mogelijkheden in jouw tekst die je wellicht zelf nog niet hebt ontdekt. Samen méér uit jouw tekst halen. Da’s gaaf! Maar Tekstbureau WILDSCHUT ontwérpt ook. Flyers, posters of bijvoorbeeld folders, die […]

Leeshoekje

In het leeshoekje van Tekstbureau WILDSCHUT vind je korte verhalen van Deniece Wildschut. Zéér kort, meestal. En spannend! Of gevuld met eigenaardige schepsels of onalledaagse inzichten. Tip! Verblind.

Sine sole sileo

Toen ik de voordeur opende, zag ik hem in eerste instantie over het hoofd. Niet uit onwil, maar simpelweg omdat zijn lengte en houding hem maakten tot een buitengewoon onopvallende verschijning. Dat gold echter niet voor zijn snor, een eigenaardig geval dat zonder terughoudendheid om aandacht schreeuwde. De kleine man keek me hoopvol aan. Zwijgend, […]

Schepper van schemering

  Hij schonk het papier zijn woorden, zonder angst, zonder aarzeling. Al betwijfelde hij of het er werkelijk toe deed, aangezien alles op den duur verging. Niets meer had hij te geven. Niets meer dan zijn aandacht en zijn tijd. Woorden streelden het papier. Onzeker. Onvoorbereid. Maar hij sloot vriendschap met de leegte, vond in […]

Eeuwigheid, voor even

Het haardvuur verwarmde zijn handen, hoewel die koud en levenloos over de toetsen vlogen. Geen uitgestippelde route, geen bestemming. Slechts een stemming, die tevergeefs naar woorden zocht. Zijn blik op oneindig, hoewel hij niet wist wat dat oneindige eigenlijk zijn kon. Vergankelijkheid, dat was de kracht die zijn handen keer op keer in beweging bracht. […]

Verblind

In mijn haast val ik. Natte aarde plakt aan mijn handen. Ik sta op. Achter mij klinkt het gekraak van bladeren op de grond. Voetstappen, zacht maar aanwezig. Ik zie geen hand voor ogen. Wankelend zigzag ik door het bos. Nadenken kan ik niet. Op gevoel ren ik zo hard als ik rennen kan, tot […]

Enzo

Piazza Navona, daar ontmoette ik ‘m. Hij had een rond brilletje op zijn neus, een baard, een ogenschijnlijk ME-TERS-LANGE sjaal om, een filterloze sigaret in zijn linkerhand en een potlood in zijn rechterhand. Hij zat op een krukje en zette de contouren van een forse dame op papier. De vrouw, bijgestaan door een kleine en […]

Morpheus

Schemering heeft de zon verdreven. De nacht is onderweg. Met alle kracht die ik nog in me heb, baan ik me een weg door de dichtbegroeide wildernis. Warme rode tranen storten langs mijn arm ter aarde. De pijn beneemt me de adem en ik ruik mijn ondergang. Een raaf zweeft hoog boven mij, door de […]

Verstreken

Terwijl de laatste tonen van Schumanns Gesänge der Frühe vervliegen, zijn haar ogen gesloten. Nee, dichtgeknepen. Haar hoofd achterover, rustend tegen de onbarmhartige muur die van niets dan wat sierpleister is voorzien. Sierlijk is het niet, maar dat geldt voor de gehele ruimte en iedereen daarin. Om nog niet te spreken van de urinegeur die alles doordringt, als een […]